
Полная версия:
Kial Esperanto?

Эмиль Рагимов
Kial Esperanto?
Kial Esperanto?
Aŭtoro: Emil Ragimov
Enkonduko
Ni vivas en epoko de senprecedenca tutmondiĝo. Per unu klako en la reto ni povas konektiĝi kun homo sur la alia flanko de la terglobo, vojaĝi inter kontinentoj en kelkaj horoj kaj legi novaĵojn el la plej malproksimaj anguloj de la mondo. Tamen, malgraŭ ĉi tiu teknologia progreso, unu antikva muro ankoraŭ staras inter la popoloj — la lingva bariero. Ĉiufoje, kiam ni renkontas fremdulon, ni alfrontas la saman demandon: en kiu lingvo ni parolos? Tre ofte la respondo estas kompromiso, kiu favoras unu flankon kaj malfavoras la alian. Ĝuste en tiaj momentoj de serĉado de vera interkompreniĝo aperas la demando, kiun mi starigis al mi mem antaŭ kelka tempo: kial Esperanto?
Por multaj homoj ĉi tiu vorto ankoraŭ sonas kiel ekzotika kuriozaĵo el la pasinteco aŭ utopia revo de idealistoj. Oni ofte demandas min, kial mi dediĉas mian tempon al planlingvo, kiam la mondo ŝajne jam elektis la anglan kiel ĉefan ilon de internacia komunikado. Sed ju pli profunde mi konatiĝis kun Esperanto, des pli klare mi komprenis, ke ĝia valoro ne kuŝas nur en la simpleco de ĝiaj reguloj. Esperanto estas profunda filozofio de egaleco, praktika ilo por liberigi la homan menson kaj unika kultura fenomeno, kiu meritas seriozan atenton en la dudek-unua jarcento.
La filozofio de neŭtraleco kaj lingva justeco
La unua kaj eble plej grava kialo, pro kiu mi elektis Esperanton, estas ĝia absoluta neŭtraleco. Kiam du homoj el malsamaj landoj komunikas en iu ajn nacia lingvo — ekzemple en la angla, la hispana aŭ la franca — unu el ili preskaŭ ĉiam estas en pli avantaĝa pozicio. Denaska parolanto posedas la lingvon denaske, senpene kaj kun ĉiuj kulturaj nuancoj, dum la fremdulo devas elspezi jarojn da penado, sed tamen ofte sentas sin malpli memfida. Tio kreas nevideblan malegalecon jam de la unua sekundo de la konversacio.
Esperanto tute detruas ĉi tiun maljustecon. Ĝi apartenas al neniu ŝtato, al neniu registaro kaj al neniu aparta nacio. Kiam mi parolas Esperanton kun homo el Japanio, Brazilo aŭ Pollando, ni ambaŭ staras sur la sama neŭtrala tereno. Neniu el ni estas gasto en la lingvo de la alia; ni ambaŭ estas egalrajtaj civitanoj de komuna lingva spaco. Krome, Ludoviko Lazaro Zamenhof kreis Esperanton ne por anstataŭigi la naciajn lingvojn, sed por protekti ilin. Estante dua lingvo por ĉiuj, Esperanto permesas al malgrandaj popoloj konservi sian propran kulturon kaj identecon, ne timante esti englutitaj de lingvaj gigantoj.
Конец ознакомительного фрагмента.
Текст предоставлен ООО «Литрес».
Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на Литрес.
Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.
Вы ознакомились с фрагментом книги.
Для бесплатного чтения открыта только часть текста.
Приобретайте полный текст книги у нашего партнера:
Полная версия книги
Всего 10 форматов

