Марат К?биров.

Сагындым. Кайт инде



скачать книгу бесплатно

1 б?лек

* * *

Ул язды да язды.

«Ачтан ?л?се? бит инде, ?аным…»

«Азрак булса да йоклап алыр иде?…»

«?зе?не бетер?се? ич…»

Хатыныны? шундый борчылуларын ул ?лл? ишетте, ?лл? юк. Авыз эченн?н ген? н?рс?дер мыгырдап ?авап бирде д?, ?з эшен? кабат чумды. Аны? ?чен к?н бел?н т?н, т?ш бел?н ?н, чынбарлык бел?н хыял берг? буталды, ул ?з б?лм?сенн?н т?м?ке тартырга да чыкмады бугай, (?лл? чыктымы?) – х?терл?ми инде. Х?ер, моны? бер нинди ???мияте д? юк иде аны? ?чен. Эшл?г?нд? ул ф?кать эш бел?н ген? м?шгуль була, фани д?нья м?ш?катьл?рен б?тенл?й диярлек оныта иде. Хатыны аяк очларына басып кына кофе китереп тора, малайлары аны? б?лм?сенн?н ераграк булырга, м?кт?пт? д?, ?йд? д? ?з кыланышлары бел?н аны борчымаска тырыша кебек. А?лыйлардыр.

Ул язды да язды.

?зе турында кал?мд?шл?ре арасында «тиз яза» диг?н с?зл?р й?рг?нен ул яхшы бел?, моны? бел?н аз гына горурлана, д?реср?ге, ?зене? тоташ айлар буена йокысыз-нисез эшли алуына ??м шундый м?мкинлек бирг?н гаил?се булуына с?ен? иде. Илд? б?тен кеше д? ?з ?лк?сенд? шулай хезм?т итс?, д?ньяны? бер м?ш?кате д? калмас сыман тоела иде кайчагында.

Элек шулай иде. ? х?зер…

Язган ?с?ре ахрына ?итеп кил? иде инде.

Кин?т ул туктап калды.

Компьютерын с?ндерде.

Т?м?ке тартырга чыкты.

Керешл?й суыткычка кагылып бер банка сыра эл?ктерде.

??м б?лм?сен? узып, компьютерны? с?нг?нлеген к?рг?ч, га??пк? калды. Хатынына энд?шм?кче иде, аны ?зе с?ндерг?нен х?терл?де д? га??пл?н?е тагы да арта т?ште. Аннан со? ?ст?лд?ге сыра банкасына карады…

Кыз-зы-ык…

Ул эшл?г?нд? д?ньяда х?мер барлыгын исен? д? т?шерми, бары тик ?с?рене? со?гы ноктасын куйгач кына, суыткычта ?зен к?теп зарыга башлаган сырага игътибар ит? иде. Элек шулай иде. ? б?ген…

Сырага ?релер ?чен х?тсез ген? эшлисе бар иде ?ле…

Ул банканы ид?нг?, аяк астына алып куйды да компьютерын кабызды. Н?рс?л?р язарга кир?ген бел? иде. Тиз ген? эшк? тотынмакчы булды. ?мма, ни га??п, кулына эш бармады. Бер ??мл? язды да, аны ?уеп ташлады, тагын язды, тагы ?уйды. Шул р?вешле озак утырды. Кир?кле с?зне кир?кле т?ртипк? куя алмады. Фикерл?р буталды. Светофорны? кызыл утын санламаган ?рсез шоферлар сыман, ?лл? нинди уйлар башка керде. Аптырагач, ул ид?нд?ге сыра банкасына карады.

Эшл?г?нд? к?нне-т?нне белм?г?н кебек, ул эчс? исереп егылганчы эч?рг? ярата иде. ??м, гад?тт?, ниндидер ?с?рен т?мамлагач кына эч?, моны ?зенч? малай т?пие юу сыманрак бер йола итеп к?р?, аны вакытыннан алда башлап та, эч?ен б?тенл?й ташлап та бозарга тел?ми иде. Шу?а к?р?, карашларын сырадан кубарып алды да ашыгып киен? башлады…

Ишегалдына чыгу бел?н ш?ф?къ нурында кызарыбрак к?ренг?н сары каенга к?з салды да аптырап калды. Бу каенны ул н?къ шул р?вешт?, ш?факъ нурында кызарган итеп, к?рерг? тели, шул килеш ярата иде. ?ле га??пк? калды – каен яфраклары коелган, ботакларында з??г?рсу б?сл?р ялтырый. ?и?елч? киеме аша салкын б?реп керг?ч кен? ?ушына килеп тир?-якка к?з салды.

Б?тен ?ирд? ап-ак кар иде. Кыш ?итк?н, л?баса! ? ул моны сизми д?, к?рми д? калган. К??елен югалту ачысына тартым бер хис телеп ?тте. Ул ?с?рл?ре бел?н, хыял д?ньясында булып, ?з тормышы бел?н тулы канлы итеп яши алмыйдыр, болай да кыска гомере ничектер читт?н узып барадыр сыман тоелды. Кайчан гына алтын к?з иде бит, ?ле мен? кыш та килеп ?итк?н. Кыш сулышы салкын ??м саф дулкын булып ?пк?л?рен? керде. Ул ют?лл?п алды. Озак ют?лл?де. Аннан со? ничектер ?и?ел булып калды, эченд?ге б?тен юшкыннар чыгып бетк?ндер сыман тоелды. Шулай да югалту хисе басылмады.

…Югалту хисе тир?н иде…

Ул юка кием аша керг?н салкынга да игътибар итмич? урам буйлап атлады. Кичтер дип уйлаган иде. Та? алды гына ик?н ?ле. Аны? мондый х?лл?рд? калганы бар иде. Ул шуны х?терл?де. Кешел?р ку?тле бер ташкын булып эшк? ашыга. Кин?т аны? да шушы ташкынга ияреп кит?се, гади кеше тормышы бел?н яшисе килеп китте. ?зене? ирт?нге автобуста кысылып баруларын, ашыга-ашыга станок артына, яки шунда бер?р редакция б?лм?сен? кереп басуларын к?заллап куйды. ??м елмайды. Д?ньяда язмы, к?зме ик?нен д? белмич? урамга чыккан башы? бел?н анда н?рс? майтара алыр иде? ик?н?!. ??ркемне? ?з урыны инде, ?з язмышы.

Бераздан тукталыштагы халык саегып, урам бушабрак калды. Бары тик яш?смерл?р ??м балаларын ?ит?кл?г?н ?ти-?нил?р ген? иде. М?кт?пк? ашыгалардыр инде. М?кт?пк?…

Я?а ?с?рен т?мамлап урамга чыккан саен ул ?зен ниндидер ят ш???рг?, таныш та, шул ук вакытта чит т? булган б?тенл?й башка д?ньяга эл?кк?н шикелле тоя иде. ?з эшен, ?з гаил?сен яраткан шикелле ?к ул бу ш???рне д? ярата, ?з д?ньясыннан бу д?ньяны сагынып кайта, аны? ??рбер н?рс?сен кадерле к?реп карашлары бел?н назлап-с?еп ?т? иде. Б?ген д? шулай булды. Л?кин б?ген аны? к??еленд? сагынудан бигр?к аптырау, га??пл?н? тойгысы к?члер?к иде.

Ул барсын да яхшы а?лый иде.

Ул барсын да к?реп тора иде.

Тик ул к?рг?нне ??ркем к?рми иде.

Хисл?р с?нг?н, Х?тер ?лг?н иде.

Тик ул уз х?теренд? яши иде.

Ул х?терли, оныта алмый иде…

…Ул т?м?ке кабызырга тел?п кес?л?рен капшады. Буш иде. ?енд? онытып калдыргандыр. Урамнан кер?се килми иде. Киосктан гына алыр.

Киоск янына килеп басу бел?н, тезелешеп торган сыра банкаларына к?зе т?ште. Б?генге к?н б?тенл?й башкача иде. Бер?р банка алырга туры килер, ахрысы…

Кин?т колагына ниндидер аваз ишетелде.

Ул бер м?лг? б?тен д?ньясын онытып катып калды.

«Б?ген д? кайтмады?… – диде бала-чага тавышы,еларга ?итешеп, – ? мин т?не буе йокламадым… Сине к?ттем… Сагындым бит, ?ти… Кайт инде…»

Бу тавыш аны? ?зенекедер, балачак елларыннан килг?н ?з тавышы, ?зе ген? белг?н ??м кичерг?н мо?-сагышларыдыр сыман тоелды. «Т?не буе йокламадым… Сине к?ттем…– дип кабатлады ул к??еленн?н, – Сагындым. Кайт инде…»

Аны? ?ст?ленд? яткан ?с?ре д? шулай атала иде. «Сагындым. Кайт инде.» Бу с?зне ул ничектер кычкырып ?йтк?нд?й тоелды да, тавышымны бер?рсе ишетм?де мик?н дип, тир?-ягына каранды ??м якында гына бер малайны? телефоннан с?йл?шк?нен к?реп катып калды.

«Ник д?шмисе? инде? Бер ген? с?з… Сагындым бит ?ти. Кайт инде… – дип ялынды малай, телефон трубкасына,– Синн?н башка р?х?т т?гел ми?а. ?ти…» ??м тыелып кына елап ?иб?рде.

«Тормыш м?ш?катьл?ре дип чапкан булабыз. Ашыгабыз, ашкынабыз. ??м ?зебезне? балаларыбыз булуын да онытып ташлыйбыз…—дип уйлады ул, бу ????тт?н ?зене? д? гаебе барлыгын сизеп,– ? бер караса?, газиз бала?нан да кадерлер?к бер н?рс? д? юк бит…» ??м ?йд? булган килеш т? уллары бел?н аралашмавы, аларны аяк очына басып кына й?рерг? м??б?р ит?е ?чен оялып куйды. ?н? бит ничек ?зг?л?н? алар! «Ник д?шмисе? инде?!. Бер ген? с?з…»

Ул малай янына килде. ?з улыдай к?реп башыннан сыйпады. Малай йодрык сырты бел?н к?з яшл?рен с?ртеп алды да, а?а карады. Танырга тел?п, ниндидер яшерен ?мет бел?н карады ул.

??м язучы аны а?лады.

??м ?зене? бу малайны? ?тисе т?геллеген? ?кенеп куйды.

– ?тие? кайтыр ул, – диде язучы, малайны? аркасыннан с?еп, – ?ле эшл?ре ген? бетеп ?итм?г?ндер…

Малай аны танымады.

Шулай да бу абзыйны? ?зен? игътибар ит?е а?а ошый иде бугай. Ошый иде.

– Эшл?ре юк аны?, – диде ул бераз тын торганнан со?,– Эше д? юк, кайта да алмый…

– Кайда со? ул?

Малайны? й?зен? яткан болыт ш??л?сен к?р? бел?н ул ?зене? болай дип сорарга тиеш булмавын а?лады. Ниндидер бер тойгы бел?н ул аны? х?зер н?рс? дип ?авап биререн д? т?шенде. ??м ул ялгышмады. Кызганычка каршы.

– Зияратта.– диде малай, ?тисене? терел?р арасында т?геллеген? ?зе гаепле сыман.

Язучы шунда гына аны? кулындагы телефонга игътибар итте. Уенчык. ?ле ген? киосктан алган инде ул моны, ?н? бит копрон капчыгын да салдырып тормаган. Тизр?к ?тисен? шалтыратырга ашыккан.

Кин?т аны? тамагына т?ер утырды.

Ул ?лл? нил?р ?йтерг?, бу малайга ничектер ярд?м ит?рг?, ?ич югы аны ?йб?тл?п юатырга тели иде. Тик бер с?з д? ?йт? алмады.

Шулай озак басып тордылар.

Бераздан малай телефонына к?з т?шерде. Озак кына карап торды. Иренн?ре калтыранып алды. Кашлары ?ыерылды. ??м ул ?йтеп бетергесез ?метсезлек, к??ел т?шенкелеге бел?н телефонын ?ирг? ыргытты да янында торган м?кт?п сумкасын аркасына асып, х?лсез ген? атлап китеп барды.

Язучы тиз ген? ?ушына кил? алмады.

?ушына килг?ч, ул теге телефонны к?т?рде.

Озак кына карап торды.

?йе, бу телефонны малай ф?кать ?тисе бел?н с?йл?шер, аны? тавышын ишетер ?чен ген? алган инде, ? болай булгач, ?тисене? тик бер с?зен д? ишеттерм?г?ч, аны? кир?ге юк…

Язучы да телефонны ?ирг? ыргытты…

Якында гына милиция машинасы ?теп китте.

Язучы гаепле кеше сыман тир?-ягына каранып алды да киоск т?р?з?сен? ашыкты:

– Бер кап т?м?ке кир?к.

Сатучы аны бертын ?йр?неп торды. Таныды бугай… Д?шм?де… ? гомум?н, монда т?м?ке д?, сатучы да, киоск та юк иде. Бу элекке киоск урыны гына иде. Л?кин ?авап ишетелг?н кебек булды:

– Н?рс? со? ул т?м?ке?

Язучы тертл?п китте. Ул реаль тормышка кайтты. Бер нинди киоск та, аны? янында елап торган малай да, к??еле?не ?зг?л?рлек хис т?, шул хисл?рне басар т?м?ке д? юк иде бу д?ньяда.

Бу д?ньяда ныклы т?ртип иде. Гад?тт?н тыш т?ртип. ??м кешел?р к?зг? к?ренм?с куллар бел?н х?р?к?тк? китерел?че шахмат фигураларын х?терл?т? иде.

Язучы тиз ген? кит?рг? ашыкты.

Хыялдагы т?м?ке бел?н сыра банкасын ул т?ш кес?сен?, и? к?ренеп тора торган ?ирг? салып куйды. ??м г??д?сен ш?мд?й туры тотып, горур кыяф?т бел?н атлады.

Ул инде ?зен эчкече итеп таныткан, шу?а да а?а д?р???ле ир-атлар да, власть ??елл?ре д? бераз шикл?неп карый, язган ?с?рл?рен д?, к?бесенч?, гаеп табып булмасмы дип кен? кулына алалар иде. Шулай дип тотыналар да, ?зл?ре д? сизм?ст?н, мавыгып укый башлыйлар, ахыргача укып бет?л?р, авторны? ?зе кебек уйларга, тормышка аны?ча карарга м??б?р булалар ??м шу?а чиксез ачулары кил? иде. ?лб?тт?, китапны? со?гы битен ябып беркад?р вакыт ?тк?нн?н со?, алар кабат ?з х?лен? кайта, л?кин беркад?р вакытка гына ?зл?рен шушы б?нд? бел?н фикерд?ш итеп тоюлары, аны? д?ньясы бел?н яш?рг? м??б?р булулары ?чен чиксез ачулары чыга, ?зл?рене? ?и?ел?ен (бер мизгелг? ген? булса да) танудан язучыны дошман итеп к?р?л?р, язучыга булган карашлары илбашына юн?л?, аны китап кортларына ирек бир?е ?чен, ?ле булса гаф? ит?лмил?р иде.

Язучы да моны бел? иде.

Тик ул д?шми, д?ньяда берн?рс? д? ?зг?рм?г?н кебек гомер ит? иде. ??рх?лд?, бу тыштан шулай тоела, ? асылда…

Якында гына милиция машинасыны? сирена тавышы ишетелде. Язучы тертл?п китте.

Подъездга ?итк?нче беркем д? килеп б?йл?нм?де.

Фатирда кы?гырау шалтырау бел?н, ?йд? давыл купты. Малайларыны? «?ти кайтты!» дип шатланып кычкырганы, д?п т? д?п килеп ишек ачарга й?герг?не ишетелде. Л?кин ?нил?ре аларны тиз тотты: «?итте!» – дип бер ген? кычкырды да барсы да тынып калды. Ишек т? ипл?п кен? ачылды.

Ишек ачылуга, малайлары бер нинди тавыш-тынсыз гына аны? куенына сарылды. ?лк?не биленн?н кочаклап алды, кечесе ботыннан. ?нил?ре муенына асылынды.

– Кайтты?мы, ?аным?! Мин сине шундый сагындым! Мин яратам сине!.. – дип пышылдады хатыны.

– ?ти!.. ?ти!.. – дип пышылдады малайлары,– ?ти, без д? сине яратабыз… Без д? сагындык…?ти… ?ти…

Язучы аларны? барсын да шул х?лд? ?й эчен? алып керде д? ишекне ябарга ашыкты. Хатыны шикле караш бел?н ирен? т?б?лде.

– Юк, барсы да яхшы…

Хатын елмайды…

Б?хетле елмаеп ул ирен кочаклады.

– Мин синеке… Мин яратам сине…

?нил?рене? пышылдавын хуплагандай, малайлары язучыны кысып-кысып кочаклап алды.

– М?кт?пк? со?ламагыз, – диде язучы корырак булырга трышып, – Кешел?р к?пт?н китте инде.

Шунда гына малайларыны? аркасындагы м?кт?п сумкасын к?реп алды да елмаеп куйды.

– Ярый, улларым… К?решк?нчег? кад?р…

Малайлар горур елмаешып чыгып китте.

Язучы аларны? артыннан карап, ?зене? ?аман ис?н булуына с?енеп калды. Ул да горур ??м б?хетле иде.

– Ми?а да эшк? кит?рг? вакыт, – диде хатыны, к?зл?рен яшереп, – Кызганыч, сине? бел?н булалмыйм инде… Кайткач, яме…

– Мин ?ле кайтып ?итм?дем… – Язучыга да у?айсыз иде бугай, – ?ле болай… ?теп барышлый гына…

Хатын а?а с?ер караш ташлап алды.

– Кызганыч…

– Бел?м…

– Син берн?рс? д? белмисе?…

– Бел?м инде…

Ирене? наз тулы карашыннан хатын аны?, чынлап та, берн?рс? д? белм?вен а?лады.

– Язганнары?ны дискка к?чер д? ми?а бир, – диде ул ?тенечле тавыш бел?н, ??м ?зене? ярамаган н?рс? ычкындырганын сизеп ?ст?п куйды, – Болай гына… Я ?уярсы?…

Язучы а?а сораулы караш ташлады.

– ?аным минем!..—диде хатын, м?лдер?м? к?зл?рен а?а т?б?п, – Берд?нберем…

– Тагы мени?!.

– Тагы.

– Ярый.

Язучы компьютердагы язмаларны дискка к?череп алды да хатынына тапшырды.

– ?уй! – диде хатыны.

– Юк!

– ?уй!!!

– Ник?!

– Шулай кир?к!

Язучы шулай кир?ген бел? иде, ?лб?тт?. Тик а?а ?з эше бик т? кызганыч иде. Ул тир?н сагыш бел?н язмаларына к?з салды да ?ую т?йм?сен? басты. Нич? к?нн?р буена интегеп эшл?г?не секунд эченд? юкка чыкты. А?а авыр иде.

– Гафу ит, ?аным, —диде хатын, барсы ?чен д? ?зе гаепле сыман, – Гафу ит…

– Ярый.

– Сау бул.

– Ис?н кайт.

Хатын эшк? китте.

Язучы компьютерга утырды.

А?а авыр иде.

?ле ген? кичерг?не ?анына х?ср?т ?ст?с? д?, ?метл?ре?не ?зеп бар д?ньясына кул селт?рлек бер к?ренеш булса да, ул бу хакта уйламады.

Ул теге малай турында уйлады.

«Сагындым… Кайт инде… – дип пышылдады ул, ?зе д? бер малай кеше сыман, – Сагындым бит, ?ти… Кайт инде…»

Аны? да ?тисе кайта алмый иде.

?тисен ул бик сагына иде.

Аны кайтарырга тели иде.

??м…

… аны? кайта алмавына с?ен? д? иде.

Ишек тукылдаттылар.

Ул бер м?лг? катып калды.

Тагын, бу юлы инде к?члер?к итеп шакыдылар.

Ул торып басты.

Ишекк? юн?лде.

Тынып торды.

«Ачыгыз! Фикер милициясе!»—диг?н тавыш ишетелде тыштан. Ул компьютерына карап алды. Ярамаган н?рс? юк иде. Инде юк иде. Кире килеп аяк астында яткан сыра банкасын ачты, комсызланып бер уртлады, т?шл?рен? сибеп алды. Ишекк? юн?лде.

– Ачыгыз! Юкса, ватып кер?без!

– Х?зер.

– Тиз булыгыз!

– Киен?м бит.

Ул ишекне ачты. К?чле ташкын булып ?й эчен? милиционерлар тулды. Язучыны шундук стенага тер?п кулларын к?т?ртеп куйдылар. Биш??л?р иде. Икесе язучы янында калды, б?т?нн?ре, пистолетларын ?зерг? куеп, б?лм?не айкап чыкты. Бер ни д? тапмагач, с?генеп алдылар.

Язучыны компьютер алдына утыртып куйдылар.

– Н?рс?л?р язасы??

– Н?рс?л?р язасыз, – дип т?з?тте аларны язучы, ачусыз-нисез ген?, – Без бит берг? ?ск?н малайлар т?гел…

Мондый юньсезлекне аннан к?тм?г?нн?р иде. Берсе язучыны? авызына сукты, тик яшь чагында сугыш т?рл?рен яхшы ?йр?нг?н, кайнар нокталарда да булгалаган язучы яшь милиционерны? бу кызулыгына ?зер иде, ул аны? кулын ?и?ел ген? читк? борып ?иб?рде д? коры гына д?вам итте:

– Сезне н?рс?л?р кызыксындыра со??

– Барсы да.

– Р?хим итегез!

Язучы милицияга к?рс?тер ?чен махсус язылган ?с?рл?рен ачты. Аны юньл?п укучы булмады. ?ст?н-?ст?н ген? к?з й?гертеп чыктылар да язучыны? ?илк?сенн?н алып читк? эт?рдел?р.

– Син р?сми язмалары?ны к?рс?тм?. Аларын без бел?без.

– Син безг? ?д?би ?с?рл?ре?не к?рс?т.

Язучы бернич? ?д?би ?с?рен ачты.

– Боларны бит сине? бастырганы? юк. Болар бары безг? к?рс?тер ?чен ген?!

– Со?гы вакытта минем бер н?рс? д? бастырганым юк.

– ? ни ?чен?

– Ил?ам килми.

– ? нинди акчага яшисе??

– Хатын ?илк?сенд?.

– ? бу китап кемнеке?

Язучы ?ыйнак кына ?ыентыкка к?з салды. Бу аны? повесты иде. Юк, ?зе н?шер итм?де, аны? ничек китап булып чыгуын да х?терл?ми иде ул. Л?кин ?з баласыннан баш тартырга тел?м?де.

– Минеке.

– Тагын н?рс?л?р язасы??

– Язмыйм.

Милиционерларны? берсе т?ш кес?сенн?н сыек диск тартып чыгарды. Аны компьютерга куйды.

– Язган ?йберл?ремне ?уйдым да котылдым дип уйлыйсы?мы?! Булмас, килеп чыкмас. Безд? ?уелганнарны я?адан торгыза торган программа бар.

??м ул эшк? кереште.

??м язучыны? бар ?с?ре д? я?адан калкып чыкты.

Бу аны? ?чен зур с?енеч иде. Ул чак «ура!» кычкырмыйча калды. ??м шул ук вакытта бу аны? ?чен зур к?енеч иде. Ул ?зене? кечер?юен тойды.

– Ни ?йтерсе??

– Гаеплемен…

Кин?т аны? кулын арта каердылар ??м богаулар шалтыравы ишетелде. ?ушына килг?нд?, ул эш ?ст?ле янындагы диванда аркылы ята иде.

– Таблеткалар кулланасы?мы?

Т?ртип сакчысыны? бу соравы гад?т буенча гына иде шикелле. Югыйс?, ул ?ст?лд?ге даруларны к?рми калмаган бит инде. Тик язучы а?а ихлас итеп ?авап бирде:

– ?йе. ?йе, кулланам, ?лб?тт?! Таблеткасыз нинди и?ат, ди!..

Милиционер аны? ч?ченн?н тартып башын к?т?рде д? борын астына баягы китапны сузды:

– ? язганнары?нан дару исе килми!

– ? сез ныграк исн?п карагыз…

Л?кин ул с?зен ?йтеп бетер? алмады, борынына ?з китабы бел?н нык итеп тондырдылар. Башына ч?й каккан сыман булды. Иренн?ре буйлап ябешк?к н?рс? агып т?ште. Бу аны? ?з каны иде. Татлы да, ачы да иде ул.

Кин?т аны тартып торгыздылар.

Н?рс? бел?ндер битен с?ртеп алдылар.

Язучы аны? н?рс? ик?нен таныды, малаены? м?кт?пк? кия торган ак к?лм?ге иде. Ак к?лм?кт? кара кан иде.

Малаены? ак к?лм?ге.

«Сагындым, кайт инде… – дип уйлады ул, тик бу юлы ?з тавышы бел?н т?гел, ? улы тавышы бел?н уйлады, – Сагындым бит, ?ти, кайт инде…»

– ?р!

Аны? авызына салкын т?ребк? каптырдылар.

Ул чирканып китте. Иренн?рен ялмап алды.

– ?р!

Ул бар к?чен? т?ребк?г? ?рде.

Тырышып, эчед?ге б?тен таблетка исен чыгарырга тел?п.

– Тагын ?р! Акырынрак!

Ул тагын ?рде.

Т?ртип сакчысы т?репк?не алып карады да башын кагып куйды. ??м язучыны шундук артка каерылган кулларыннан к?т?реп алдылар. Авыртуга чыдый алмыйча, ул б?гелеп т?ште, тик шул мизгелд? ?к кемне?дер итеге й?зен? б?релде. Ул ?ушын ?уйды.

* * *

Иск?нд?р бишект? ята иде. Мо?а кад?р йоклаганмы ул, ?лл? х?терене? уянган чагы н?къ шушы вакытка туры килг?нме – бу кад?ресен а?лый алмады. Ул кул арбасында да, караватта да т?гел, н?къ мен? бишект? ята иде. Бишек ?йне? кайчандыр акка буялып х?зер инде аз гына саргая башлаган матчасына эленг?н иде. Т?р?з?д?н керг?н кояш нуры малайны? к?зл?рен чагылдыра, моннан к?зе?не йомып та, борылып ятып та котылып булмый, ул ирексезд?н керфекк? яшь кундыра, ?рт?леп еларга м??б?р ит? иде. Малай инде еларга дип авызын б?рештерг?н иде бугай.

Ул ?зене? мо?а кад?р н?рс? эшл?п ятканын да х?терл?ми, б?лки, йоклагандыр, б?лки… Л?кин ул бер н?рс?не яхшы х?терли, н?къ шушы мизгелд? аны? ?стен? кемне?дер якты к?л?г?се т?шеп, кояшны? б?йл?нчек нурларыннан коткарды, Иск?нд?р еларга дип б?релг?н иренн?рен д? ?ыярга онытып, га??пл?н?д?н т?г?р?кл?нг?н к?зл?ре бел?н, ?леге х?лг? с?б?пче булган н?рс?не эзл?де. ??м Аны к?рде. Ч?чл?рен бер як читк? кыйгачлап тараган, б?тен булмышы бел?н елмаеп торган ирне к?рг?ч, ул тынычланып калды, х?тта елмаеп ?иб?рде. Аны? елмаюы теге ирне? к??елен тагы да к?т?рде, ахры, ул д?? куллары бел?н аны? г??д?сен кочаклап алды да:

– ??й, минем улымны!.. Карале ничек елмаеп каршылый бит!.. – дип, й?зе бел?н Иск?нд?рне? к?кр?ген? капланды ??м кайнар сулышы бел?н д?, борын очлары бел?н д?, ма?гаена шуып т?шк?н ч?чл?ре бел?н д? малайны? к?кр?кл?рен, муеннарын, битл?рен кытыклатып ирк?л?рг? тотынды. Бу мизгелд? Иск?нд?рг? шундый р?х?т иде, аны? й?р?ге к?кр?генн?н чыгардай булып талпынды, ул ?зене? чиксез шатлык бел?н тулышып шаркылдап к?лг?нен ишетте, ул ?зене? шулкад?р ягымлы, шулкад?р с?йкемле, шулкад?р я?гыравыклы авазлар чыгара алуы ?чен д? с?енде, ?зен зур кеше итеп хис итте.

Ир кеше к?чле куллары бел?н бишегенн?н кубарып алып югарыга ч?йг?нд?, аннан да б?хетле кеше юк иде, Иск?нд?р ?зене? ?леге зур кешед?н д? биегр?к була алуы бел?н горурланды, ? т?б?нг?, аны? учларына т?шк?нд?, бу горурлык хисе б?тен барлыгын ана с?тед?й ?ылы да, р?х?т т?, татлы да бер дулкынга к?меп, ?йтеп а?латып булмастай л?зз?т бирде. Ир кеше аны к?кр?ген? кысып тагын бераз ирк?л?де д? бишекк? кире куйды ??м елмаеп, бармаклары бел?н Иск?нд?рне? борынын кытыклатып алды да, кайдадыр китеп барды.

– Китм?! – дип кычкырды а?а Иск?нд?р,– Китм?, зин?ар, сине? бел?н шундый кызык булды. Шундый р?х?т булды сине? бел?н. Син шул тиклем кадерлесе?, син кир?ксе? ми?а! Китм?! Китм? инде!

Иск?нд?р ?ле с?йл?ш? белми иде. Шу?а к?р? аны? нил?р с?йл?г?нен беркем д? а?ламады. Бары тик аны? шулай ?рс?л?неп, ярсып-ярсып мы?гырлавына га??пл?ндел?р ген?. ? Иск?нд?р, б?тен язмышы шушы кешене? кит?-китм?вен? ген? б?йле булган сыман, ?аман-?аман бер ?к с?зл?рне кабатлады:

– Китм?! Китм?, зин?ар… Сине? бел?н шундый кызык булды. Шундый р?х?т булды сине? бел?н. Син шул тиклем кадерлесе?, син кир?ксе? ми?а! Китм? инде! Китм?!

??м ул ярсып елап ?иб?рде.

Озак елады. ?нисе кулыннан да т?шермич? с?гатьл?р буена юатырга маташып й?рде д?, ахыр чикт? баласын кочаклап ?зе д? еларга тотынды:«Бер д? болай т?гел иде? бит. Нил?р булды со? си?а, балакаем?! Нил?рг? шулкад?р ?рс?л?н?се??!»

Озакламый ак халатлы апа килеп ?итте. Иск?нд?рне? эчл?рен?, бил тир?л?рен? басып карады, ниндидер салкын тимер бел?н к?кр?л?рен?, аркаларына тиде. ??м и?н?рен ген? сикертеп нидер с?йл?де. Аннан со? Иск?нд?рне капландырып яткырдылар да арт саныны? сул ягын чеметтердел?р. Иск?нд?р отыры ныграк еларга тотынды. ??м бераздан б?тенл?й башка д?ньяга к?чте.

Т?шенд? ул ТЕГЕ ИРне к?рде. Ул ир машинада бара иде. Юк, ул Иск?нд?рне? елауларын ишетеп, аны? янына ашыга иде бугай. ?йе, ул ашыга иде. Нык ашыга иде. Кин?т н?рс?дер коточкыч тертл?п куйды. Б?тен д?нья ялкынга уралды. Иск?нд?р аны? кулларын к?рде, ниндидер к?газь кис?ген йомарлап тоткан кулларын… ??м уянып китте. Ул кабат бу д?ньяга кайтты.

??м ?зен ирк?л?г?н ирне к?тте.

Л?кин теге ир б?т?н ?йл?неп килм?де.

Озак к?тте аны Иск?нд?р. Бишеген? ниндидер ш??л? т?ш? бел?н йокыларын онытып торып утырды. Тир?-ягына ?релеп-?релеп, озак-озак каранып торды. Тапмады. Елады. Тагын к?тте.

Аны?, шул кешене кабат к?рер ?чен ген? бишегенн?н т?шеп, ?й буйлап й?рисе килде. Бишегенд? ч?б?л?н? торгач, бер м?л егылып т?ште. Еламады. Буяулы ид?н буйлап т?г?р?рг? тотынды. Тик ТЕГЕ ИР ?ст?л астында да, карават астында да, к?б?ртке арасында да юк иде. Ул ме? кабат егыла-егыла, карават аягына ябешеп торып басты. Тир?-якка ?релеп-?релеп озак карап торды. Тик УЛ к?ренм?де.



скачать книгу бесплатно

страницы: 1 2 3

сообщить о нарушении